Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Airport

Ένα ταξίδι στην Αίγυπτο.
Ένα ταξίδι από Αίγυπτο.
Ένα ταξίδι και μια βαλίτσα.
Μια μέση δανισμένη. Σε κάθε βήμα τρίζει και βρυχάται.
Στη μέση και εμείς.
Μεταξύ του θυμάμαι και του ζω.
Ένα γραπτό.
Μια διαίσθηση.
Αντίθετοι κανόνες.
Κάθετες απόψεις.
Και;
Τώρα;
Πως να κάνω το όνειρο να σταματήσει;
Πως η φαντασία πρέπει να περάσει στο αποθηκάκι;
Πως;
Αλήθεια είναι;
Πραγματικά δεν ξέρω.
θα μπω στην Αττική.
Μούδιασμα νιώθω.
Νέυρα, χαρά, ανυπόμονη...
3 ώρες;
Ούτε καν...
Γίνεται;
Μια νέα αρχή;
Μια συνέχεια;
Το ίδιο παραμύθι;
Ένα σταυρουδάκι για τον λαιμό.
Στο πέρασμα με τους μύστες μια αλήθεια.
Το τζάκι θα ανάψει.
Η φωτιά του δε θα κάψει όμως.
Όχι ακόμα.
Γιατί τρέμεις καλό μου;
Πόσοι μήνες έρχονται σήμερα;
Πόσα δάκρυα θα ξεπλυθούν με καινούρια δάκρυα;
Κρυώνω και ζεστένομαι.
Και μάτσο όλα.
Τα λαμπάκια ένα κουβάρι.
Ένα κουβάρι.
Το κεφάλι μου πια...
Σταμάτα.
Αλήθεια είναι;
Arrive or departure;
Έρχεσαι και μια εγώ φεύγει.
Έρχεσαι και ξυπνάει το μέσα μου εγώ.
Η θάλασσα... αχ, η θάλασσα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: