Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008

coin

Coin=κέρμα, νόμισμα, λεφτά (που λέγαμε σαν παιδιά)

Κάθε αγώνας ποδοσφαίρου ξεκινάει με ένα κέρμα. Διαλέγει η κάθε ομάδα γράμματα ή κορώνα και το πετάνε στον αέρα... Ό,τι κάτσει... Κι αν σου κάτσει?




Από την στιγμή που θα φύγει από το χέρι σου γυρνάει και γυρνάει... μέχρι να φτάσει στην κορυφή του ύψους που μπορεί να πάρει. Μετά αρχίζει η πτώση. Ο νόμος την βαρύτητας επενεργεί και το νόμισμα πέφτει με δύναμη ίση με την ελκτική δύναμη της Γης.

Συνεχίζει να γυρίζει και κατά την πτώση του. Γυρνάει και γυρνάει... μέχρι να αγγίξει το σκληρό έφαδος. Και τότε αρχίζει να χοροπηδά εξτασιασμένο μέχρι τελικά να ξαπλώσει αποκαμωμένο στο παγωμένο και σκληρό δάπεδο.

Τότε κάθεται στην θέση του ακίνητο κι αγέλαστο, σαν νεκρό. Άλλοι θα το κλωτσήσουν, άλλοι θα το αγνοήσουν, άλλοι δεν θα το δουν καν. Αυτό όμως θα είναι εκεί.

Και ξέρετε είναι πολύ δύσκολο να πέσει το κέρμα μας από την τρίτη του πλευρά. Δηλαδή να μην είναι ούτε κορώνα ούτε γράμματα, αλλά να σταθεί (όπως λέμε) όρθιο.

Σχεδόν απίθανο, αγγίζει τα όρια του εξωπραγματικού.

ΚΙ ΑΝ ΣΟΥ ΚΑΤΣΕΙ ΟΜΩΣ?? ΤΟΤΕ ΤΙ??



Γι'αυτό σου λέω... Μόνο με χαμόγελο και καλή διάθεση μπορεί και να καταφερεις να βγεις σε ένα κομμάτι από το μέταλλο. Και ίσως τελικά να είσαι πάλι εσύ και μόνο για σένα...

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2008

Do you wanna... The kooks



Μου έχει κολλήσει στο κεφάλι αυτό το τραγούδι!

DO YOU WANNA MAKE LOVE TO ME?????

I KNOW YOU WANNA MAKE LOVE TO ME!!!!

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2008

Αναμνήσεις άλλων εποχών.

Τι ιστορίες μου λες τώρα και τι ταξίδια… Του μυαλού και του ζωντανού… Αχ, και να ήξερα τι σε κάνει να πιστεύεις ότι είμαι εδώ… Είμαι πολύ πιο μακριά από όλους σας. Δεν λέω ότι δεν σας σκέφτομαι, αλλά δεν είμαι. Το τι δεν είμαι είναι άλλο παραμύθι. Παραμύθι που αρρωσταίνει και τα πιο γερά νεύρα, και τα πιο δυνατά μυαλά. Μου αρκεί. Και ανάθεμα αν βγάζεις άκρη.

Όλα είναι στο μυαλό. Όλα είναι στο μυαλό σου λέω. Στο δικό μου, στο δικό σου, στο μυαλό των άλλων. Λίγη διαφορά έχει. Όλα όμως είναι στο μυαλό.

Έχω κουραστεί πολύ. Όχι σωματικά, κάθε άλλο. Αυτά όμως πάνε πακέτο. Έχω κουραστεί. Κουράστηκα να προσπαθώ να είμαι δίκαιη. Κουράστηκα να λέω δεν πειράζει. Κουράστηκα να βλέπω και από την μεριά του απέναντι. Κουράστηκα να λέω υπομονή. Κουράστηκα να είμαι χαρούμενη ακόμα και στις πιο μαύρες μου. ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ.


Τι κι αν κουράστηκα, αφού το ξέρω ότι δεν θα το αλλάξω αυτό. Δεν θα πάψω να προσπαθώ να είμαι δίκαιη. Δεν θα πάψω να λέω δεν πειράζει. Δεν θα πάψω να βλέπω από την μεριά του απέναντι. Δεν θα πάψω να λέω υπομονή. Δεν θα πάψω να φοράω την χαρούμενη μάσκα μου πάντα.


Όταν χάνομαι βρίσκομαι. Οι φίλοι μου το ξέρουν πια αυτό. Οι γνωστοί μου δεν το καταλαβαίνουν. Δεν τους κακολογώ. Που να ξέραν κι αυτοί. Καλά κάνουν.

Ο κακός ο λύκος είμαι, εξόκειλα θαρρώ…

Πόσες φορές έχω φτάσει μια ανάσα μακριά, αλλά πάντα νικάω. Αυτή η φορά φαίνεται πιο δυνατή από όλες, το νιώθω. Δεν σου κρύβω ότι τρομάζω πολλές φορές. Δεν βαριέσαι λέω μετά. Μια η άλλη.

Μια η άλλη. Δύο ζευγάρια μάτια σκέφτομαι μόνο και τρομάζω. Μόνο αυτά τα δύο ζευγάρια μάτια… Δεν τους αξίζει, ό,τι κι αν έχουν κάνει. Λες και ξέραν κι αυτοί;

Λέω πολλά… Δεν πρέπει.

Ποίημα το κάτοθεν:


Μοιάζει χαζό μα είναι το πραγματικό
Τι σου λέω να καταλάβεις δεν μπορείς
Ούτε τον πόνο του απλού
Ούτε τον φόβο που ριζώνει μέσα βαθιά
Και με τα χέρια του σφίγγει την καρδιά μου
Φόβος, ναι αλήθεια φόβος είναι
Φόβος για το άγνωστο.
Γιατί; Τόσο φυσιολογικό άγνωστο…
Και το αύριο φαντάζει τόσο μακρινό
Κάθε πρωί μια καινούρια χαρά
Το νέο ξύπνημα
Φοβάμαι ακόμα και τον ύπνο
Μέσα μου το άπειρο
Μύλος στο κεφάλι μου
Δεν ξέρω πως θα γυρίσω
Δεν ξέρω αν θα γυρίσω
Μπορεί στην θάλασσα να κοιμηθώ για πάντα
Ειν’το σαράκι στην καρδιά μου βαθιά φωλιασμένο
Και τρώει κάθε μέρα και πιο πολύ
Όλο και πιο πολύ
Και εγώ κοιτάω αλλού και λέω ότι δεν υπάρχει
Μέχρι που δεν μπορώ να αναπνεύσω από τον φόβο μου
Μου κόβεται η ανάσα
Δεν σκέφτομαι πια
Απλά υπάρχω
Υπάρχω. Ποιος να μου πει για πόσο ακόμα;
Μου αρκεί που υπάρχω.
Μα είναι τόσος ο φόβος μου.
Διέξοδος καμία μονάχα μια φαινομενική ηρεμία
Έτσι κυλάν οι μέρες
Με ρωτάνε τα παιδιά τι κάνεις και εγώ τους λέω ΖΩ
Θα με περνάνε για καμιά ψωνισμένη
Μα εγώ αλήθεια το πιστεύω
Αυτό κάνω ακόμα
Ζω
Και φοβάμαι πως σύντομα θα τελειώσει και αυτό
Σαν ένα σκουλήκι στο μυαλό μου
Κάθε μέρα τρώει και πιο πολύ και μεγαλώνει
Και μου πιέζει το κρανίο μου.
Να πεταχτεί έξω θέλει
Να βγει από τα μάτια και από την μύτη και από τα αφτιά μου και απ΄το στόμα μου
Ναι, αυτό θέλει
Και μου πιέζει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ το κεφάλι μου
ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ ΣΟΥ ΛΕΩ
Κάνε κάτι.
Κάνε αυτό που φοβάμαι να κάνω εγώ
Τελείωσε για μένα το παραμύθι
Και να θυμάσαι να αγαπάς
Όσο μπορείς και αντέχεις να αγαπάς
Και να δίνεις ακόμα και χωρίς αντάλλαγμα
Ακόμα και αν ξέρεις ότι θα σε πουν και μαλάκα να δίνεις και να αγαπάς
Άσε την ψυχή σου ελεύθερη μες τους αγρούς να τρέξει
Λύσε το κόμπο από τον λαιμό σου
Πέτα ψηλά και αγάπα
Και να πας και στους γονείς μου και τους πεις ότι τους αγαπώ
Πάντα τους αγαπούσα, ακόμα και τότε
Δεν τους το δείχνω
Τους αγαπώ διαφορετικά από το συνηθισμένο
Αλλά τους αγαπώ
Και να προσέχεις κι εσύ.




Δεν ξέρω αν πρέπει να το διαβάσεις. Θα σε τρομάξω και δεν το θέλω.

Δεν έχει σχέση με τίποτα πραγματικό ή εικονικό. Απλά μερικά πράγματα που θέλω να υπάρχουν κάπου, αλλά όχι εδώ. Βασικά δεν υπάρχει νόημα, κανένα νόημα. Απλά ήθελα να μου πω κάποια πράγματα και να τα θυμάμαι. Το γιατί δεν θέλω να το έχω εδώ είναι άλλο παραμύθι. Συνέχεια του γνωστού παραμυθιού…

Η Χιονάτη και οι εφτά νάνοι! Ή η Χιονάτη και οι χάνοι; Χαζά αστειάκια…

Ήθελα...

Ήθελα να πάω για... "καφέ" σήμερα. Τζίφος... Δεν είχα βενζινη και δεν έβρισκα και ανοιχτό βενζινάδικο...

Τζίφος στο τετράγωνο το λοιπόν! Ήπια 1 λίτρο εσπρέσσο σκέτο και βαρύ και ασήκωτο!

ΚΡΟΣΙΑ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ ΣΑΣ ΛΕΩ!

Πήγα τουλάχιστον χθές... "εκδρομή"!!



Έβρεχε χθες, και είχε και όμορφο γλυκό φθινοπωρινό κρύο...

Αχ, και όπως και να το δούμε σου... "ανοίγουν" την... "όρεξη" τέτοιες εικόνες!

Anyway!

Σήμερα κατάλαβα ότι:



Anouk - Nobody's wife

Και είναι απόλυτα κατανοητό γιατί:



meredith brooks bitch

ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ???



Tina Turner - Private Dancer

Να γιατί! Και η αγάπη?? Τι έχεις να πεις για την αγάπη θα με ρωτήσετε τώρα!!



Tina Turner - Whats Love Got to do with it

Πρόστυχο πολύ?

Δε ξέρω τι λέτε εσείς το χαίρομαι αφάνταστα να ακούω τέτοια τραγούδια και με αυτή τη σειρά!

Άντε γειά!

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2008

Σάββατο 16 Αυγούστου 2008

Περσικός 2008

πάνε μέρες που έφυγα από την Αθήνα μας! Σήμερα βρίσκομαι σε μια παραλία στην Fujairah, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι αυτό! Πάτησα στεριά μετά από ένα μήνα και...

Δεν είναι πολύς καιρός...

Anyway, δείτε που είμαι και απολαμβάνω την μαύρη μπυρίτσα μου! (ελπίζω να αννέβει η καταραμένη η φωτογραφία!)




Σήμερα βγήκα για ψώνια! Πήρα αποξηραμένους χουρμάδες, σαμπουάν και κρέμα μαλλιών... Χαζά πράγματα, αλλά το χάρηκα αφάνταστα μετά από τόσο καιρό να έρχεσαι σε επαφή με τόσο κοσμο! Πήρα και μια γυναικεία μαύρη κελεμπία με μαντήλα! Αυτό κι αν το έχω καταχαρεί!

Από ζέστη δεν.... λέω τίποτα! ΚΟΛΑΣΗ! Και η υγρασία είναι άλλ πράγμα!

Σας φιλώ πουλάκια μου!!!

Ραντεβού 15 Σεπτέμβρη στον Μάλαμα, θέατρο Μελίνα Μερκούρη!



Εδώ μένω (η καμ΄πινα μου )



Και εδώ δουλεύω!

Σας φιλώ να περνάτε υπέροχα!!!

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2008

Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

Σήμερα ήταν η μέρα της κρίσεως για μένα...

Πήγα να διεκδικήσω το απίθανο! Τελικά βρέθηκα αντιμέτωπη με μια απρόσμενα ευχάριστη εξέλιξη!

Λίγες μέρες μου μένουν ακόμα! Σε λίγες μέρες φεύγω! Πετάω για τον απόλυτο καύσωνα!! Για εκεί που χτυπάει το θερμόμετρο υπό σκιά άνετα τους 50 βαθμούς κελσίου!

Και όπως λέει και άτυπη διασκευή:"12 ακριβώς, παίζει Περσικός..."!!

ΦΕΥΓΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Το βαλιτσάκι μου και στο Ελ. Βενιζέλος!

Παιδάκια μου όμορφα το σπίτι θα μείνει... "ξέφραγκο αμπέλι"! Να περνάτε που και που να ρίχνετε κανένα ξεσκόνισμα, κανένα σκούπισμα, καμια μάπα... Μην αφήσετε να αραχνιάσει το ταλαίπωρο!

Δεν ξέρω αν θα βρώ τον χρόνο μέχρι να φύγω να σας γραψω τίποτα ακόμα...

Να είστε καλά και να προσέχετε τους εαυτούς σας! Σας γλυκοφιλώ καλά μου πουλάκια! ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ να έχετε! Από Σεπτέμβρη σας δίνω σίγουρο ραντεβού!!



Να με θυμάσαι και να μ' αγαπάς - Μελίνα Μερκούρη

Έτσι για να το κάνουμε και λίγο μελό...



Κρουαζιέρα - Βαγγέλης Γερμανός

Άντε καλέ!!! Καλοκαίρι έχουμε!!! Να ανέβουμε λιγάκι!!!



Κατσιμίχα, Φατμέ, Γιοκαρίνης, Τσιαμούλης - Το καλοκαιράκι

Πουλάκια να περάσετε ΥΠΕΡΟΧΑ! Να περάσετε υπέροχα και για μένα!!



Εβριδίκη - Φθινόπωρο γυναίκας

Τα λέμε τότε στα σίγουρα! (Να χαρώ και εγώ με λίγη μουσική των παιδικών μου χρόνων!!)

ΑΝΤΙΟ!!

Παρασκευή 27 Ιουνίου 2008

10+1 ΑΧΡΗΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ...

Στο μέσο της εξεταστικής μου δέχτηκα μια πρόταση για παιχίδι από την καλή μου Christina Noe!!

Το διάβασμα με κράτησε πίσω, αλλά τώρα τελειώσαν όλα και έβαλα τα ρούχα του παιχνιδιού και... ΠΑΜΕ!!!!

1. Σιχαίνομαι τις κατσαρίδες, όταν ήμουν μικρή είχα πατήσει (κατά λάθος) μια με γυμνό πόδι...
2. Δεν αντεχω να μου πειράζουν τα πράγματά μου (π.χ. ήθελα να μαζέψω λιγάκι), ακόμα και αν είναι αχούρι υπάρχει κάποια τάξη (η δική μου τάξη!) και ξέρω που είναι το κάθετι!
3. Πίνω πάντα καφέ σκέτο και πάντα με συνοδεία τσιγάρου! Στον πρωινό καφέ δεν αντέχω να μου μιλάει κανένας! Στους υπόλοιπους πολύ ευχαρίστως δέχομαι παρέα!!
4. Αυτούς που αγαπάω δεν σταματάω λεπτό να τους πειράζω, αν και μερικές φορές όσοι δεν με ξέρουν νομίζουν ότι πρέπει να τους μισώ θανάσιμα.
5. Περνάω υπεροχα όταν είμαι μόνη μου με τον αδερφό μου, λέμε τις ίδιες βλακείες και τελικά κλαίμε από τα γέλια!
6. Έχω όνειρο να αποκτήσω ένα μικρό σπιτάκι (κάπου στο πουθενά π.χ. Γαύδο) με τον κήπο μου, τις κοτούλες μου, τα σκυλάκια, τα προβατάκια, τα μαρούλια και τις ντομάτες μου και να μην βλέπω άνθρωπο και βαβούρα! (Κάτι σαν το μικρό σπίτι στο λιβάδι)
7. Δεν έτρωγα μέχρι τον φετινό Φλεβάρη ντομάτες, ψάρια, χόρτα, λεμονι, φάβα, μανιτάρια, αγκινάρες και τώρα παθαίνω πλάκα μόλις τα δω και τα εξαφανίζω!
8. Από παιδάκι είχα φίλους αγόρια και έπαιζα μαζί τους ποδόσφαιρο και μπάσκετ (την πρώτη φορά που έπαιξα μάσκετ έσπασα το δάχτυλό μου, αλλά συνέχισα για άλλα 9 χρόνια να παίζω!)
9. Έχω κάθε καλή διάθεση να κάνω χίλια πράγματα, αλλά τελικά είναι τόσα πολλά που καταλήγω να τα ξεχνάω και τελικά κάνω μόνο ελάχιστα!
10. Ο Σωκράτης Μάλαμας είναι αγαπημένος μου τραγουδιστής και έχει τυχει έτσι που όσες φορές τον έχω δει ζωντανά να είναι μετά από μεγάλες "λαχτάρες" μου και πάντα καταφέρνει να με ηρεμήσει (αθελά του).
10+1. Μου αρέσει να δουλεύω στην θάλασσα και δεν θέλω να το αλλάξω για καμία στεριανή δουλειά. Και επίσης μου αρέσει που με την δουλειά μου κάνω πραγματικότητα τα παιδικά μου όνειρα!

Αυτά είχα να πω και να δηλώσω, όπως επίσης ότι τελείωσα την εξεταστική μου!!
Τώρα με την σειρά μου πρέπει να καλέσω κι εγώ κόσμο εεεε? Εδώ κολλάω λίγο... Σίγουρα κάνω πάσα στην thalassa anemos, την αδέσποτη, την σορολόπ... Παιδιά, δεν ξέρω ποιόν άλλο να καλέσω... Σας παρακαλώ όμως όποιος άλλος το δεί και θέλει να παίξει να το κάνει χωρίς δισταγμό!!!!

Φιλάκια Πουλάκια!

*EXTRA ΠΡΟΣΘΕΣΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΩΝ: Το σκέφτηκα και καλύτερα και είχα ξεχάσει κόσμο...
Προσκαλώ επίσης την ΔΑΝΑΗ, τον ZORBA, όπως επίσης και την "Αγάπη-Πάρος-ήό,τιάλλο" την κολλητή μου που δεν έχει μπλόγκ και την ΠΡΟΣΤΑΖΩ να ΠΑΙΞΕΙ στα "Ρίχτο μάστορα"!

Σάββατο 21 Ιουνίου 2008

Το έπος του παιδιού!

Φίλε που θα μπείς στον κόπο να διαβάσεις αυτή την ανάρτηση σήμερα, πρέπει να σου πω με κάθε ειλικρίνεια ότι έχει στόχο τον παλιμπεδισμό! Τις εποχές που ήσουν και ήμουν πιτσιρικάκι! Τις εποχές που τις τελευταίες μέρες (δεν ξέρω το γιατί, ίσως μεγάλος μου φόρτος) σκέφτομαι αρκετά συχνά!

Μου αρέσει πολύ η μουσική, θα το έχετε καταλάβει όσοι είστε συχνοί "πελάτες" εδώ! Γιατί τέτοια εμμονή με την μουσική δεν ξέρω. Μου αρέσει όμως. Τα πάντα τα κάνω με μουσική. Τον σκύλο τον παω βόλτα με μουσική, στο αμαξι δεν πάω πουθενά αν δεν βάλω πρώτα μουσική, στο σπίτι δεν μπορώ να κοιμηθώ χωρίς μουσική, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ χωρίς μουσική. Την μουσική την λαμβάνω σαν μια αρμονία συναισθημάτων. Μερικές φορές χαλαρώνω απίστευτα, άλλες τσιτώνω και άλλες φεύγω ταξίδια. Ταξίδια με μυρωδιές, αγγίγματα, μάτια, αισθήματα...

Όσο για τον έρωτα, τον βιώνω πιο βαθιά όταν υπάρχει μουσική. Αμφίδρομη μουσική.

Σήμερα θα σας ΖΑΛΙΣΩ - μουσικά πάντα - ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ!



There are worse things I could do - Grease

Υπάρχουν και χειρότερα πράγματα που θα μπορούσα να κάνω από το να άω με ένα αγόρι ή και δύο... Αλλά τον να κλάψω μπροστά σου είναι το χειρότερο που θα μπορούσα να κάνω...



Barbra Streisand - Woman in Love

Γιατί είμαι μια γυναίκα ερωτευμένη και θα κάνω ο,τιδήποτε για να σε βάλω στον κόσμο μου και να σε κρατήσω εκεί...



GREASE - You're the one that I want

Είσαι αυτός που θέλω, αυτός που χρειάζομαι! Ωωω, ναι πραγματικά!



The Bangels - Eternal Flame

Κλείσε τα μάτια σου. Δώς μου το χέρι σου, αγάπη μου. Νιώθεις την καρδιά μου να χτυπάει; Καταλαβαίνεις; Νιώθεις το ίδιο ή απλά ονειρεύομαι;



Dirty Dancing - She's Like the Wind

Νιώθω την ανάσα της στο πρόσωπό μου, το σώμα της στο δικό μου, δεν μπορώ να την δω στα μάτια, δεν είναι του κύκλου μου, ήμουν απλά αφελής να πιστέυω ότι είχα ότι χρειάζεται... Είναι σαν τον άνεμο.

Τραγούδια που σε οδηγούν στο έρωτα. Ίσως να είμαι η ρομαντική της παρέας... Αλλά αν ούτε για αστείο δεν σας δημιουργούν ένα αίσθημα έρωτα στην καρδιά και στα αφτία να μου το πείτε. Ξένες μουσικές, γι'αυτό και μια μικρή αποσπασματική μετάφραση αντί για λεζάντα.

Έρωτας και στα ελληνικά, κάποιες δεκαετίες πίσω υπάρχει επίσης σε αυτή την ανάρτηση (το έπος του τίτλου...)



Ριφιφί - Φίλα με

Τι πιο όμορφο και πιο μαγικό απ'το πάθος των δικών σου φιλιών. Την ανάσα σου όταν νιώθω καυτή στην φωτιά της μαθαίνω να ζώ. Φίλα με πάλι φίλα με, αγκάλιασέ με, μες στο κορμί σου να κρυφτώ.



Νόμιζα - Ανδρέας Τσουκαλάς

Σ'αγαπώ, πως να ζω ζωρις εσένα πες μου πως. Πως περνάει κι ετούτη η μέρα πως;



Σοφία Αρβανίτη - Μη μου μιλάς για Καλοκαίρια

Θυμάμαι ακόμα εκείνο το νησί που ο έρωτας για πάντα ζεί κι εμείς οι δυο τον ζήσαμε μαζί...



Θάνος Καλλίρης - Αγάπη Καλοκαιρινή

Έπιασε βροχή, αγάπη καλοκαιρίνη. Φθινόπωρο ξανά ακ η ζωή μου αδειανή, δεν φφτιάχτηκε για εμάς ετούτη η εποχή...



Μιχάλης Ρακιντζής - Κάνε μια ευχή

Κράτα με και κάνε τώρα μια ευχή, του χρόνου να'μαστε μαζί!

Τα θυμάστε; Εγώ με αυτά μεγάλωσα. Αυτά τραγουδούσα. Με αυτά χαίρομαι. Η ανάρτηση αυτή έγινε γιατί έχω βαρεθεί να ακούω τα τραγούδια που μας πλασάρουν στα ράδια. Συνέχεια τα ίδια και τα ίδια. Μου έχουν λείψει αυτά τα τραγούδια. Να βάλεις το δίσκο στο πικάπ και να τα ακούς. Άλλοι ήχοι, πιο ζεστοί... Να πηδάει και ο δίσκος... Ακόμα και σε αυτό βρίσκω ομορφιά, ακόμα κι αν είναι λίγο σπαστικό.

Ταξιδεύω με την μουσική, σας το είπε και πιο πάνω κάπου. Έτσι μάζεψα μερικά αγαπημένα μου ερωτευμένα τραγουδάκια για να χαίρομαι!

Ελπίζω να τα απολαύσατε κι εσείς!

Τρίτη 17 Ιουνίου 2008

Tο λάθος

Πήγα για καφέ με μια παρέα χθες. Δεν ήμουν μαζί τους παρά μόνο στα διαλείμματά μου.

Τρόμαξα μια - δυό φορές όταν μου μιλούσαν. Με βγάζαν από εκεί που ήμουν βίαια. Τρομακτικό μέχρι ενός σημείου. Μια ζωντανή παρέα από 3 άτομα και ένα ακόμα που ξυπνάγε κατά διαστήματα.

Στον γυρισμό πήρα έναν φίλο να τον αφήσω παρακάτω. Μιλούσαμε. Δυσαρέσκεια στο κάθε παρόν μας και αίσθηση νοσταλγίας στο κάθε παρελθόν μας. Γιατί; Γιατί το παρόν δεν είναι αρκετό αλλά το παρελθόν μοιάζει τόσο ονειρικό και συνάμα αψεγάδιαστο; Ή τουλάχιστον τα ψεγάδια του παρελθόντος φαντάζουν τρομερά αστεία.

Είπαμε καληνύχτα και ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του.

Μου κίνησε το ενδιαφέρον η κουβέντα μας. Ώρες μετά εξακολουθούσα να σκέφτομαι τα λόγια μας. Δεν ανήκω εδώ, δεν ανήκω στο τώρα. Δεν ανήκω πουθενά και σε τίποτα. Είμαι ένα μοναχικό περιθώριο. Δεν μου κακοφαίνεται, ίσα ίσα. Μου αρέσει μπορώ να πω.

Αλλά μια τέτοια κατάστασση κρύβει οδύνες. Πολλές οδύνες. Δεν με ενοχλεί ούτε αυτό, Τον νιώθω τόσο καιρό τον πόνο που πια δεν τον καταλαβαίνω. Δεν τον νιώθω. Νομίζω ότι θα μου λείψει αν ποτέ τον χάσω. Τώρα πια αυτός ο πόνος έχει γίνει εγώ και εγώ έχω γίνει αυτός ο πόνος με την σειρά μου.

Δεν υπήρξα ποτέ εγώ. Ποτέ και με κανέναν σας. Θυμάμαι μόνο στιγμές που κόντεψα αγγίξω το λευκό. Άσπρες στιγμές, ή τουλάχιστον γκρί ανοιχτό...

Μια ανάσα από το βαθύ μου έρεβος. Και μετά πάλι βουτιά, πιο βαθιά αυτή την φορά. Τόσο που τα πνευμόνια σου να μουδιάσουν.

Δεν ταιριάζω ούτε στο περιβάλλον ούτε στους καιρούς μας. Παράταιρο πλάσμα. Παρέα μου η μοναξιά. Δεν της θυμώνω ποτέ. Πάντα ήταν εκεί, δίπλα μου. Πάντα να μου κρατάει σαν μάνα στοργικά το χέρι. Μόνο αυτή. Πάντα αυτή.

Περιορισμός και καταπιέση. Ποτέ ελευθερία. ΠΟΤΕ.

Γι'αυτό σου λέω... Λάθος. Όλα είναι ένα μεγάλο λάθος. Και το σώμα μου αντιδρά. Επέρχεται η σήψη, αργά και σταδιακά αιμοραγία και σήψη.

Και μου μιλάς για την Μέριμνα μετά... Χίλιες φορές μάγκες. ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ. Τουλαχιστον δεν ξέρουν και νιώθουν την ελευθερία στα δεσμά του παραλόγου τους. Ευτυχισμένοι οι αδαείς... Αυτοί που έχουν μόνο δυο μάτια ζουν στην άγνοιάτους την ευτυχία τους.

Πως να σκεπάσω όμως το τρίτο μάτι που έχω στην πλάτη μου; Είναι πάντα εκεί ανοιχτό, στιμή δεν παίρνει το βλέμμα του από τα άκαιρα και άπρεπα. Άκαιρη και άπρεπη κι εγώ μαζί του.

Βίοι αλλόκοτοι. Πες μου σε ποιόυς αζίξει να τους ζούν; Γιατί; Με τι σκοπό; Για ποιό λόγο;

Όχι ότι κάνω μαύρες σκέψεις, μην τρομάζεις. Παράπονα σου κάνω. Μόνο παράπονα... Και δεν μπορεί να αλλάξει αυτό το... τώρα. Δεν αλλάζει από έξω, από μέσα αλλάζει. Σαν μια πύλη που δεν βρίσκω το κλειδί. Κλειδωμένη. Ναι, κλειδωμένη, αυτό είμαι. Κλειδωμένη.

Ώρες και στιγμές νομίζω ότι με κλειδώσαν και πετάζαν τα κλειδιά στα τάρταρα της αβύσσου. Κάι άλλες πάλι που νιώθω ότι θα γίνω τόσο μικρή που θα βγώ από την κλειδαρότρυπα. Αλλά μένω πάντα εδώ.

Κύκλοι γύρω από εμένα, ποτέ δεν καταλήγουν σ'εμένα. Μόνο χοροί μπροστά στα μάτια μου. Δεν ακούτε που σας φωνάζουν να με βάλετε κι εμένα στον χορο σας; Τι κι αν τα πόδια μου είναι χτισμένα στην Γη;

Η Μέριμνα... Καλά κάνουν. Αλήθεια το πιστεύω. Καλά κάνουν. Τι ανάγκη έχουν; Και μην φοβάσαι ότι θα κολλήσεις κι εσύ. Δεν κολλάς έτσι έυκολα. Και μην ξεχνάς ότι χάρη σε αυτή την Μέριμνα υπάρχουν πολλά διαμάντια σήμερα. Παράγωγα της Μέριμνας. Και εγώ από εκεί κρατώ... Είναι μονόδρομος μερικές φορές. Μερικές φορές αναγκάζεσαι να κάνεις μοιραίες πράξεις στο όνομα των άλλων. Αναγκάζεσαι να ξεχάσεις ότι υπάρχεις. Αναγκάζεσαι για κάτι που ξέρεις ότι έχει μεγαλύτερη αξία από εσένα. Θέλει πολύ δύναμη για να το κάνεις αυτό. Μη το ξεχνάς αυτό... Ποτέ να μην το ξεχνάς.